<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="/posts/rss.xsl"?>
<rss version="2.0">
<channel>

<title>https://ayandesazan73.loxblog.com</title>
<link>https://ayandesazan73.loxblog.com</link>
<description></description>
<language>fa-ir</language>
<generator>loxblog.com</generator>
<copyright>loxblog.com</copyright>


<item>
<title>اهمیت استفاده رسانه های اموزشی در فرایند تدریس</title>
<link>https://ayandesazan73.loxblog.com/اهمیت-استفاده-رسانه-های-اموزشی-در-فرایند-تدریس</link>
<guid>https://ayandesazan73.loxblog.com/اهمیت-استفاده-رسانه-های-اموزشی-در-فرایند-تدریس</guid>

<description><![CDATA[
&nbsp;
رسانه های&nbsp;آموزشی
ابزار و رسانه های آموزشی و كمك آموزشی یكی از لوازم فرآیند یادگیری است و بر عمق و وسعت یادگیری می افزاید و به توانایی دانش آموزان ارتقا می بخشد. استفاده از رسانه ها، بی تردید امروزه یکی از کاربردی ترین و موثرترین ابزار در امر یادگیری و تسهیل آن به شمار می رود.
رسانه آموزشی ترجمه Media&nbsp;Instruction است كه در لغت به واسطه، وسیله، ماده وسط، رابط دو چیز، حد فاصل و بالاخره وسیله نقل و انتقال تعریف شده است. تمام این معانی با آنچه اصطلاحا رسانه آموزشی نامیده می شود مطابقت دارد.رسانه آموزشی ابزاری برای ارایه آموزش به فراگیر و طبیعتا جزیی از فریند آموزش و تكنولوژی است، نه تمام آن.
&nbsp;
در كلاس درس عامل اصلی آموزش معلم است، رسانه آموزشی همان معلم است، و یا اگر فراگیر تمام مطالب را از تلویزیون دریافت كند، در این صورت رسانه آموزشی تلویزیون است. از زمانی كه آموزش شروع شده است رسانه ها نیز وجود داشته است و یكی ازاولین رسانه ها معلم بوده است.&nbsp;رسانه های آموزشی برای برقراری ارتباط موثر در تدریس دركلاس كه به صورت گروهی انجام می گیرد لازم و ضروری به شمار می آیند.
در حال حاضر رسانه های آموزشی جزئی تفكیك ناپذیر از فرایند آموزش یادگیری هستند. رسانه های آموزشی دیگر وسایل و موادی در حمایت از آموزش نیستند. بلكه رسانه ها خود نیز داده های آموزشی می باشند.
&nbsp;
بنابراین:
رسانه آموزشی به كلیه امكاناتی اطلاق می شود كه می توانند شرایطی را در كلاس به وجود آورند كه تحت آن شرایط شاگردان قادرند، اطلاعات، رفتار و مهارت های جدیدی را با درك كامل به دست آورند. تجارب متعدد نشان داده است كه استفاده از رسانه ها در میزان یادگیری شاگردان اثر می گذارد وازطرف دیگر از طول زمان لازم برای آموزش می كاهد.
&nbsp;


&nbsp;

&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;
نقش حواس در یاد گیری:
علت دیگر استفاده از وسایل كمك آموزشی نقشی است كه حواس مختلف در یادگیری دارا هستند. حواس مختلف نقش واحدی در یادگیری دارا نیستند.
&nbsp;
75% یادگیری از طریق كاربرد حس بینابی صورت می گیرد.
13% &nbsp;یادگیری از طریق كاربرد&nbsp;حس شنوایی صورت می گیرد.
6% &nbsp;یادگیری از طریق كاربرد حس لامسه صورت می گیرد.
3% &nbsp;یادگیری از طریق كاربرد حس بویایی صورت می گیرد.
3% &nbsp;یادگیری از طریق كاربرد حس چشایی صورت می گیرد.
&nbsp;
قسمت اعظم یادگیری در انسان از طریق حس بینایی است.
&nbsp;
مجموع حواس بویابی &ndash; چشابی &ndash;لامسه است، با این حال هنوز معلمان بركاربری 13% حس شنوایی تاكید می كنند. تحقیقات نشان می دهد تقریبا 60% از وقت فراگیران در مدارس ابتدایی و 90% در مدارس متوسطه و دانشگاه ها صرف گوش دادن می شود. در آموزش چرخه ی آب در کتاب علوم با استفاده از تصاویر و چارت های آموزشی می توان در دانش آموز ایجاد انگیزه وآموزش را کاربردی و عینی تر نمود مخصوصا در مورد مفاهیمی که در دسترس نیستند.
&nbsp;
اهداف در تدریس این مفهوم:
عینی تر نمودن مفاهیم
آشنایی با جزئیات مفاهیم
بالابردن درصد یادگیری
درگیر نمودن حواس در یادگیری
&nbsp;
اهداف و آثار درتدریس به این شیوه:
الف) آثار تربیتی:
مقطع ابتدایی و به طور کلی سال&zwnj;های اولیه تحصیلی بهترین زمان بر ای پرورش خصوصیات مثبت است. در آموزش کودکان ما نتنها فرصت هایی برای فراگیری دانش و مهارت ها ایجاد می کنیم. بلکه گرایش به یادگیری و کاربرد آن مهارت ها را نیز می&zwnj;توانیم تشویق کنیم. بر این اساس بهترین سال&zwnj;های آموزشی برای ایجاد نگرش مثبت نسبت به کاربرد فناوری آموزشی و به خصوص رسانه ها در یادگیری دوره ابتدایی خواهد بود.
زیرا در این مرحله سنی با توجه به ویژگی های خاص آن ضمن این که استفاده از فناوری آموزشی بر رسانه ها به آسانی صورت می گیرد، سبب ایجاد نگرش مطلوب نسبت به استفاده از آن ها توسط کودکان می شود، به طوری که ضامن کاربرد آن ها در تحصیلات و زندگی آتی دانش&zwnj;آموزان خواهد بود.
&nbsp;
همچنین پژوهش&zwnj;هایی که روی رشد مغز صورت گرفته است ما را از فرصت های فراگیر قابل توجه در سال های اولیه زندگی و آثار بلند مندت تجربیات اولیه کودکی مطلع می سازد. یادگیری در این مرحله از طریق تجربیات معنی دار، همه جانبه و فعال صورت می گیرد و کودکان از این طریق با&nbsp; محیط و دیگران ارتباط برقرار می کنند.&nbsp;در این معنا یکی از ابزارهای موثر یاد گیری رسانه های آموزشی مناسب و متناسب با مرحله رشد ذهنی کودکان است، به ویژه این که مطالعات پیاژه نیز اهمیت تربیات علمی را در مرحله سنی مورد تاکید قرار می دهد.



ب) آثار اجتماعی:
امروزه کمتر کسی یارای مخالفت با این نظر را دارد که توسعه انسانی اگر شرط کافی برای حفظ نرخ بالای رشد اقتصادی نباشد، شرط لازم آن محسوب می شود. مطالعات چندی موید این حقیقت است که سرمایه گذاری در توسعه منابع انسانی به ویژه در آموزش ابتدایی منجر به تقویت چشم گیر بهره وری و درآمد می شود.
&nbsp;
بهترین رسانه در فعالیت های پرورشی کلاسی:

&laquo; موثرترین راه دستیابی به گروه هدف استفاده تلفیقی از چندین رسانه است زیرا هریك اثر یكدیگر را تقویت می كنند.&raquo;

الگوی استفاده از رسانه های آموزشی در تدریس
برای استفاده مۆثر از رسانه&zwnj;ها در آموزش و با توجه به به نقش و اهمیت آن ها در امر آموزش، الگویی به طور اصولی ارائه شده است. این الگو با استفاده از تركیب رسانه&zwnj;ها، یك راهنمای عملی برای معلمان است. تأكید اصلی این الگو بر طبقه بندی كاربردی رسانه&zwnj;ها در آموزش و استفاده واقعی از رسانه&zwnj;ها در كلاس درس است. این الگو شامل گامهایی است كه به معرفی آنها می پردازیم.
&nbsp;
گام اول :&nbsp;شناسایی یادگیرندگان ( تجزیه و تحلیل ویژگی های یادگیرندگان )
اولین گام از این الگو عبارتست از شناخت یادگیرندگان. یادگیرندگان را می&zwnj;توان بر حسب ویژگی های عمومی و شایستگی های ویژه دانش، مهارت ها ونگرش های آنان درباره ی&nbsp;موضوع، مورد بررسی قرار داد. در طبقه بندی ویژگی های عمومی، مشخص كردن و شناسایی فرگیرندگان از جنبه&zwnj;هایی نظیر سن، سطح كلاس و عوامل فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی مورد نظر است. این عوامل به معلم كمك می&zwnj;كند كه سطح درس را مشخص و مثال هایی انتخاب كند كه مقصود اصلی را به فراگیران انتقال دهد. برای مثال، ممكن است رسانه&zwnj;های غیر چاپی بر دانش آموزانی كه مهارت كافی برای خواندن ندارند، تأثیر زیادی بگذارد.
در هر حال، برای معلمی كه با فراگیرندگان زیادی سرو كار دارد، تجزیه و تحلیل ویژگی های عمومی، اطلاعات زیادی به او خواهد داد، اگر چه گاهی اوقات، ممكن است این شناسایی و شناخت تفاوتهای زیادی با هم داشته باشد.
&nbsp;
گام دوم :&nbsp;بیان اهداف آموزشی
گام دوم در این الگو برای استفاده از رسانه&zwnj;های آموزشی،&nbsp;بیان اهداف آموزشی است. فراگیرندگان باید چه نوع اهداف یادگیری را به دست آورند؟
&nbsp;
در واقع فراگیرنده در زمان تكمیل آموزش باید چه توانایی جدیدی كسب كند؟
اهدافی كه معلم بیان می&zwnj;كنید باید دقیقاً قابل حصول باشد. مثلاً این هدف كه &laquo; دانش آموزان من برای تسلط بر مهارت های ریاضی&raquo; آماده می&zwnj;شوند. هدفی است كه خیلی مبهم است و به عنوان یك هدف ویژة عمومی مطرح می&zwnj;شود. هر چند كه كیفیت، به عنوان یك هدف مطرح است، بیان گسترده&zwnj;ای از موقعیت و وضعیت به شمار می&zwnj;رود. چنین هدفی حفاظ و پوششی برای تعدادی از اهداف ویژه خواهد بود. مثل آن كه دانش آموزان كلاس دوم بتوانند توانایی جمع اعداد یك رقمی با یك رقمی را به دست آورند.
&nbsp;
حال سۆال این است كه چرا معلّم باید اهداف آموزشی را بیان كند؟
در وهله اول، معلم باید بداند كه هدف اصلی، انتخاب مناسب رسانه&zwnj; و روش هاست. دلیل اساسی دیگر این است كه كار ارزشیابی به او كمك می&zwnj;كند. اگر اهداف قابل مشاهده نباشد. معلوم نمی&zwnj;شود كه یادگیرندگان باید چه چیزی را به دست آورند. بدون اهداف صریح و روشن، دانش آموزان نیز نمی&zwnj;دانند كه چه انتظاری از آنان وجود دارد. به علاوه، بیان اهداف، فعالیت های معلم و فراگیرنده را روشن می كند.
مسئولیت معلم به عنوان یك آموزش دهنده، عبارت است كه فراهم آوردن و آماده كردن فعالیت های یادگیری مناسب برای دست یافتن به اهداف و مسئولیت فراگیرنده، شركت مۆثر در این گونه فعالیت های یادگیری است.
&nbsp;
گام سوم :&nbsp;انتخاب رسانه و مواد آموزشی
فرآیند انتخاب رسانه به دو نكته اشاره می كند:
الف) انتخاب رسانه مناسب برای اجرا.
ب) انتخاب و طراحی مواد آموزشی جدید.



انتخاب رسانه مناسب، وظیفه بسیار پیچیده و مشكلی است. زیرا هیچ كس به این سۆال، كه كاربرد كدام یك از رسانه ها در امر آموزش مفیدتر است. پاسخ كاملی نداده است. هر كدام از مربیان و پیشروان امر آموزش سعی كرده اند به گونه&zwnj;ای به این سۆال پاسخ دهند. ولی قدر مسلم این است كه اگر رسانه&zwnj;ها درست انتخاب شوند، در كار تدریس مۆثر خواهند بود.
&nbsp;
برای انتخاب رسانه مناسب&nbsp; باید اصولی را مد نظر داشت :
در انتخاب رسانه باید ساده&zwnj;ترین و ارزان ترین آنها را برای هر آموزشی انتخاب كرد. زیرا تحقیقات نشان داده است كه رسانه ها ازنظر انتقال محتوای آموزش از فرستنده به گیرنده، تفاوتی با هم ندارند.
در انتخاب رسانه باید به گرایش شاگردان به رسانه مورد نظر، برداشت آنان از نظر میزان یادگیری&nbsp; از طریق آن رسانه و انتخاب رسانه به وسیله خود شاگردان توجه شود و هر مورد، پیش بینی های لازم برای انتخاب رسانه به عمل آید. گاه خصوصیات ویژه محتوا، نوع خاصی از رسانه را طلب می كند.
در زمینه انتخاب رسانه، ابتدا باید به این مسئله پرداخت كه هر رسانه تا چه حد در یادگیری مۆثر است. سپس از بین رسانه های مناسب، رسانه&zwnj;ای انتخاب شود كه با شرایط موجود هم خوانی دارد.
&nbsp;
برای نمونه رسانه های آموزشی و کمک آموزشی برای درس دینی&nbsp; و قرآن عبارتند از :
&nbsp;
الف &ndash;آموزشی
1- كتاب درس
2- لوحه های آموزشی
3- نوار آموزشی
4- قرآن كامل
5- نوار ویدیویی
&nbsp;
ب- كمك آموزشی
1- نرم افزارهای آموزشی
2- مجله های آموزشی
3- كتاب كار دانش آموز
4- كتاب راهنمای والدین
&nbsp;
گام چهارم:&nbsp;استفاده مۆثر از رسانه ها و مواد آموزشی
بعد از آن كه رسانه و مواد آموزش مورد نظر انتخاب شد، معلم باید به این موضوع فكر كند كه چگونه به كار گرفته شود و چه مدتی برای به كارگیری مناسب آن ها لازم است. گاه استفاده از یك رسانه در زمان محدود امكان پذیر نیست و همین امر سبب می شود كه رسانه دیگری كه از نظر دستیابی به هدف ها در سطح پایین ترین قرار دارد، انتخاب گردد. همچنین در این مرحله، باید كلاس و تجهیزات لازم برای خواندن را آماده كرد. در این زمینه&zwnj; می توان به موارد زیر اشاره كرد:
&nbsp;
الف) آمادگی فراگیرنده :&nbsp;
تا فراگیرنده به درس معلم توجه نكند و در اجرای فعالیت های آموزشی با معلم همكاری نداشته باشد، تدریس به مفهوم واقعی و عملی آن صورت نخواهد گرفت توجه شاگرد و همكاری او نیز مستلزم آماده شدن برای فعالیت است. تجربه نشان داده است كه در آغاز ورود به كلاس، اغلب شاگردان هنوز متوجه فعالیت هایی است&nbsp; كه قبل از آمدن به كلاس افكار آن ها را به خود مشغول داشته است. در شروع كلاس، معلم موظف است توجه و افكار شاگردان را به طور جدی متوجه كلاس و شروع درس كند.
&nbsp;
ب) آمادگی معلم :&nbsp;
بدیهی است كه برای انجام دادن هركاری باید آمادگی داشت، امر آموزش نیز از این قانون مستثنی نیست. معلم باید در نظر بگیرد كه در كلاس چه می&zwnj;خواهد بگوید، چگونه می&zwnj;خواهد درس را شروع كند، چگونه می&zwnj;خواهد از رسانه آموزشی استفاده كند، می&zwnj;خواهد چه هدف هایی را دنبال كند، چگونه در كلاس انگیزه ایجاد كند و این انگیزه را تا پایان كلاس استمرار بخشد و سرانجام، درس را چگونه به پایان برساند. او باید خود را برای همه این زمینه ها آماده كند.
&nbsp;
گام پنجم :&nbsp;اجرا به وسیله یادگیرنده
گام پنجم در این الگو عبارت است از آماده كردن فرصت&zwnj;های برای فراگیرندگان تا آنان به طور عملی بیاموزند. مدت ها طول كشید و مربیان فهمیدند كه شركت در فرآیند یادگیری، یادگیری را افزایش می&zwnj;دهد. مۆثرترین موقعیت&zwnj;های یادگیری آنهایی است كه فعالیت&zwnj;ها را خود یادگیرنده انجام دهد.
ممكن است شكلی از مشاركت شامل طیف گسترده&zwnj;ای از تكرار تمرین های جدید، هجی كردن یا كلمات مترادف تا حل كردن مسایل ریاضی باشد. بعضی اشكال رسانه&zwnj;ها در این فعالیت&zwnj;ها مشاركت بیشتری دارند. برای مثال، پاسخ فراگیرنده به تصاویری كه قبلاً طرح ریزی شده است، آسان&zwnj;تر از اداره كردن پاسخ های آشكار در طی یك فیلم، یادگیری را تقویت می&zwnj;كند.
&nbsp;
بعضی نویسندگان نیز در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده&zwnj;اند كه وقتی مهارت های روانی حركتی عملاً انجام شوند، در مقایسه با زمانی كه از طریق یك فیلم نمایش داده می&zwnj;شود، بهتر یادگرفته می&zwnj;شوند. همچنین پاسخ های انشایی روشن در طی یك فیلم یادگیری را تسهیل می&zwnj;كند. مگر اینكه ارایه پاسخ ها مستلزم این باشد كه دانش آموزان از تماشای فیلم منع شوند.
تقویت فوری پاسخ های صحیح، بویژه زمانی مهم است كه با دانش آموزانی كار كنید كه دارای توانایی های متوسطی در حد پایین باشند. برای چنین دانش آموزانی تقویت&zwnj;های فوری یك نیروی انگیزشی قوی برای موقعیت در یادگیری بعدی آنان به شمار می&zwnj;رود.
مباحث كلاسی، پرسش های كوتاه و تمرین های كاربردی فرصت&zwnj;هایی را برای پاسخگویی، آماده و تقویت می&zwnj;كند. راهنمای معلم، نوشته&zwnj;های دستی و مواد كمك آموزشی اغلب شامل پیشنهادها، فنون و فعالیت&zwnj;هایی برای استنباط و تقویت پاسخ های دانش آموزان است.

گام ششم :&nbsp;ارزشیابی
آخرین گام از الگو برای یادگیری مۆثر، ارزشیابی است. ارزشیابی از اغلب آموخته&zwnj;ها، از نوع آزمون های مداد و كاغذی ( كتبی) است. هدف بیشتر این آموخته&zwnj;ها اندازه گیری پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است.
&nbsp;
منبع:www.tebyan.net]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 23:08:41 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>جلسه اول تدریس!!!!!!!!!!</title>
<link>https://ayandesazan73.loxblog.com/جلسه-اول-تدریس</link>
<guid>https://ayandesazan73.loxblog.com/جلسه-اول-تدریس</guid>

<description><![CDATA[


اولين برخورد معلم با دانش&zwnj;آموز چگونه بايد باشد؟
عده&zwnj;اي از معلمين موفق جهاني معتقدند اولين برخورد بايد به نحوي باشد كه دانش&zwnj;آموز حس كند در يك برنامه&zwnj;ريزي كاملاً منظمي قرار گرفته است. كليه قوانين كلاس در طي سال، در همين جلسه بايد مشخص گردد. صحبت&zwnj;هاي مهمي از قبيل نحوه تدريس يا روش صحيح مطالعه يا نحوه برنامه&zwnj;ريزي روزانه و همچنين اهميت انضباط در همين جلسه مطرح گردد. در مورد انتخاب نوع انضباط، اينكه از نوع&nbsp; انضباط مقتدرانه، بروني و مستبدانه، يا انضباط دموكراتيك، دورني با احساس مسئوليت و اينكه كدام&zwnj;يك مؤثرترند. قضاوت و ارزيابي به عهده خود شماست. همچنين معلمين موفق دنيا در جلسه اول نسبت به استفاده كمتر از برنامه&zwnj;هاي تلوزيوني تأكيد دارند. آنها مي&zwnj;گويند برنامه&zwnj;هاي تلوزيوني باعث كاهش فعاليت بدني و عموماً اتلاف وقت بچه&zwnj;ها مي&zwnj;شوند. كارشناسان نيز بحث مفصلي در اين مورد دارند كه بررسي و قضاوت آنها به عهده خود شماست.

&nbsp;
&nbsp;اهميت ايجاد انگيزه در جلسه اول:
&nbsp;اگر معلم بتواند در جلسه اول اهميت فراگيري علم را به كلاس تزريق كند جلسات بعدي به مراتب بسيار بهتر و ارزنده&zwnj;تر مي&zwnj;شوند و كلاس از معلم محوري به سوي شاگرد محوري حركت كره و تبديل به كلاسي پويا و ارزنده مي&zwnj;گردد.www.zibaweb.com
&nbsp;در مورد علم و اهميت آن از بيانات لطيف حضرت علي (ع) مي&zwnj;توانيم سود ببريم آنجا كه در ستايش دانش مي&zwnj;فرمايند: هر ظرفي تنگ مي&zwnj;گردد (پر مي&zwnj;شود) به آنچه درون آن مي&zwnj;گذارند مگر علم و دانش (سينه دل) كه چون علم در آن راه يافت فراخ مي&zwnj;گردد و گنجايش دارد براي پذيرفتن علم ديگر، اين دل&zwnj;ها ظرف&zwnj;هاي علوم و اسرارند و بهترين آن دل&zwnj;ها، نگهدارنده&zwnj;ترين آنهاست (كه سپرده شده را خوب نگهدارد و به يايد دارد) پس هوشيار باش و از من نگاهدار و به ياد داشته باش آنچه به تو مي&zwnj;گويم: اي كميل: علم بهتر از مال است. زيرا علم ترا از گرفتاري&zwnj;هاي دنيا و آخرت نگاه دارد و تو مال را از تباه شدن نگاه مي&zwnj;داري، مال را بخشيدن كم مي&zwnj;گرداند ولي علم در اثر بخشيدن و ياد دادن به ديگران فزوني مي&zwnj;يابد.
&nbsp;دو خورنده هستند كه سير نمي&zwnj;شوند، خواهان علم كه هر چه بر او كشف و هويدا شود باز مجهول ديگري را مي&zwnj;خواهد معلوم كند و خواهان دنيا كه آنچه از كالاي دنيا بيابد باز مي&zwnj;خواهد كالاي ديگري به دست آورد.www.zibaweb.com
نحوه شروع تدريس:
شاگردان معمولاً دوست دارند معلم قبل از شروع درس جديد، خلاصه&zwnj;اي از مطالب گذشته را اشاره كند و معتقدند اين كار باعث ايجاد آرامش در فراگيري مطالب جديد مي&zwnj;گردد. عموماً خود همكاران نيز به اين مورد آگاهند و به لزوم انجام اين كار معتقدند. هر چند اين اشاره بسيار كوتاه و گذرا باشد، ولي اين احساس اطمينان روحي را كه مطالب قبلي تماماً مرور و وارد ذهن ما شده و اكنون آماده پذيرش جديد هستيم، را مي&zwnj;دهد. و اين خيلي فرق مي&zwnj;كند با معلمي كه به نظر دانش&zwnj;آموزان از يك نقطه گنگ شروع به حركت مي&zwnj;كند. در اين موارد بسياري از بچه&zwnj;ها چون اطمينان به دانستن مطالب سابق ندارند و در ذهن خود اتصال مطالب جديد به قديم را نمي&zwnj;يابند، لذا بيشتر به گذر وقت مي&zwnj;انديشند، تا آنچه معلم بيان مي&zwnj;كند.
روش موفق تدريس از ديدگاه دانش&zwnj;آموزان
&nbsp;اكثريت دانش&zwnj;&lrm;آموزان، كلاس معلم محوري را كه در آن سخنران مطلق معلم باشد قبول ندارند. ناسازگاري در چنين كلاس&zwnj;هايي به صور مختلفي بروز مي&zwnj;كند كه بعداً روي آن، صحبت خواهيم كرد.
در صحبت&zwnj;هاي زيادي كه با شاگردان پايه&zwnj;هاي مختلف داشته&zwnj;ام اكثريت آنان روي حل تمرين اضافي تأكيد دارند. مي&zwnj;گويند اگر معلم مطالب گفته شده را به صورت تمرين يا سؤال اضافي به ما بدهد، تا ما نيز چند لحظه&zwnj;اي كه او سكوت كرده، بتوانيم روي گفته&zwnj;هاي وي فكر كنيم و خود را بيازمائيم كه تا چه حد مطالب را فرا گرفته&zwnj;ايم، آنگاه با آرامش بيشتري ديگر مطالب را پيگري مي&zwnj;كنيم. بچه&zwnj;ها اغلب معتقدند درس بايد توأم با مثال&zwnj;هاي دلنشين و مسائل روزمره باشد، بيان قصه&zwnj;وار مطالب مي&zwnj;تواند در كلاس ايجاد علاقه به گوش دادن كند. بيان قصه&zwnj;وار همان موردي است كه قرآن در بسياري مواقع جهت جذابيت و مؤثر بودن آموزش خاصي استفاه نموده است. در غير اين صورت كلاس خشك و خسته&zwnj;كننده مي&zwnj;شود. من هم گاهي براي بيان مطلبي آن را در قالب داستاني ارائه مي&zwnj;دهم و عملاً مي&zwnj;بينم دقت بچه&zwnj;ها بيشتر مي&zwnj;شود و مطالب را بهتر ياد مي&zwnj;گيرند.
نحوه فعال نگاهداشتن كلاس توسط معلم:
چگونه مي&zwnj;توان كلاس پويا و پر تحرك داشت؟
جهت فعال نگهداري كلاس بايد مرتباً از بچه&zwnj;ها كار كشيد. معلميني كه تمام مدت سخنران مطلق هستند معمولاً مواجه با كلاسي خواب&zwnj;آلود و بي&zwnj;تحرك مي&zwnj;شوند. خيلي ساده مي&zwnj;توان جلوي اين كار را گرفت همان&zwnj;طوري كه از زبان خود بچه&zwnj;ها شنيديم بايد آنها را وادار به فعاليت كرد با جملات ساده&zwnj;اي نظير: &laquo;خوب تا حال چه گفتيم&raquo;، &laquo;فكر مي&zwnj;كنيد بعد چه مي&zwnj;شود&raquo;، &laquo;كي مي&zwnj;تونه بگه&raquo;، &laquo;كي مي&zwnj;تونه سريع&zwnj;تر به جواب برسه&raquo;، &laquo;مي&zwnj;خواهم ببينم سرعت عمل كي بيشتره&raquo;، &laquo;تصور كنيد در اين شرايط هستيد چه مي&zwnj;كنيد&raquo; نظير اين پرسش&zwnj;ها مي&zwnj;تواند باعث ايجاد كلاسي كاملاً فعال باشد چنين سؤالاتي با ايجاد حس كنجكاوي بچه&zwnj;ها را وادار به تفكر بيشتر روي موضوع مي&zwnj;نمايد به خصوص اگر محاسن مطالب يا كاربردهاي آنها در زندگي را بدانند در واقع ايجاد انگيزه براي فهم بهتر مطالب را كرده&zwnj;ايم و اين باعث مي&zwnj;شود مطالب بهتر جا بيفتند و باور يادگيري و اعتماد به نفس و تسلط روي موارد درس داده شده ايجاد مي&zwnj;گردد. زيرا در اين موارد نتيجه آن چيزي نيست كه معلم بيان كرده باشد بلكه بچه تصور مي&zwnj;كند نتيجه همان چيزي است كه خود به آن رسيده است.
نكته مهم ديگر كه اكثريت نظريه&zwnj;ها روي آن تأكيد داشتند، عدم تكرار بيش از حد مطلب است معلميني كه مطلب ساده&zwnj;اي را بارها تكرار مي&zwnj;كنند، باعث خستگي و بي&zwnj;حوصلگي كلاس مي&zwnj;گردند. روانشناسان معتقدند بيشترين گيرايي در يك سخنراني حدود بيست دقيقه اول مي&zwnj;باشد و معلميني كه تا ثانيه&zwnj;هاي آخر كلاس موارد بسيار بسيار مهم را مي&zwnj;گويند بهتر است به حد كشش طبيعي كلاس نيز توجه داشته باشند.
برخي همكاران نظريه جالبي در اين مورد دارند آنها مي&zwnj;گويند سعي مي&zwnj;كنيم وقت خود را طوري تنظيم كنيم كه فشار كاري در اوايل وقت شروع كلاس بيشتر از اواخر باشد و در دقايق آخر به بچه&zwnj;ها وقت آزاد مي&zwnj;دهيم تا اگر اشكال يا سؤالي هنوز برايشان باقي مانده با خيال راحت آن را بپرسند يا اينكه بتوانند مطالب تدريس شده را مرور كنند.
علل لزوم پرسش درس از ديدگاه بچه&zwnj;ها و معلمين
در مورد درس پرسي، معمولاً همكاران و شاگردان اتفاق&zwnj;نظر دارند كه اگر اين كار انجام نشود عملاً كارآيي كلاس پائين مي&zwnj;آيد. شاگردان مي&zwnj;گويند اگر بهترين معلم را هم داشته باشيم ولي مرتباً درس را از ما نخواهد كار يادگيري بسيار مشكل&zwnj;تر است. البته هدف اصلي معلمين علاوه بر اندازه&zwnj;گيري ميزان برآيند ياديگري كلاس و وادار ساختن بچه&zwnj;ها به تلاش جهت استمرار امر يادگيري، آن است كه درس به صورت&nbsp;شفاهي و با بيان خود دانش&zwnj;آموزان نيز تكرار شود تا هيچ&zwnj;گونه ابهامي باقي نماند.&nbsp;كلاً ايجاد سؤال باعث تحريك حس كنجكاوي و حركت بيشتر براي يافتن پاسخ مي&zwnj;شود. معلم&nbsp;مي&zwnj;تواند تمامي مطالب مهم جلسه قبل را به صورت سؤال&zwnj;هاي عمومي در كلاس مطرح كند، تا&nbsp;كليه مطالب مرور شوند و كلاس آماده&zwnj;ي پذيرش درس جديد گردد.


وه شروع تدريس:
شاگردان معمولاً دوست دارند معلم قبل از شروع درس جديد، خلاصه&zwnj;اي از مطالب گذشته را اشاره كند و معتقدند اين كار باعث ايجاد آرامش در فراگيري مطالب جديد مي&zwnj;گردد. عموماً خود همكاران نيز به اين مورد آگاهند و به لزوم انجام اين كار معتقدند. هر چند اين اشاره بسيار كوتاه و گذرا باشد، ولي اين احساس اطمينان روحي را كه مطالب قبلي تماماً مرور و وارد ذهن ما شده و اكنون آماده پذيرش جديد هستيم، را مي&zwnj;دهد. و اين خيلي فرق مي&zwnj;كند با معلمي كه به نظر دانش&zwnj;آموزان از يك نقطه گنگ شروع به حركت مي&zwnj;كند. در اين موارد بسياري از بچه&zwnj;ها چون اطمينان به دانستن مطالب سابق ندارند و در ذهن خود اتصال مطالب جديد به قديم را نمي&zwnj;يابند، لذا بيشتر به گذر وقت مي&zwnj;انديشند، تا آنچه معلم بيان مي&zwnj;كند.
روش موفق تدريس از ديدگاه دانش&zwnj;آموزان
&nbsp;اكثريت دانش&zwnj;&lrm;آموزان، كلاس معلم محوري را كه در آن سخنران مطلق معلم باشد قبول ندارند. ناسازگاري در چنين كلاس&zwnj;هايي به صور مختلفي بروز مي&zwnj;كند كه بعداً روي آن، صحبت خواهيم كرد.
در صحبت&zwnj;هاي زيادي كه با شاگردان پايه&zwnj;هاي مختلف داشته&zwnj;ام اكثريت آنان روي حل تمرين اضافي تأكيد دارند. مي&zwnj;گويند اگر معلم مطالب گفته شده را به صورت تمرين يا سؤال اضافي به ما بدهد، تا ما نيز چند لحظه&zwnj;اي كه او سكوت كرده، بتوانيم روي گفته&zwnj;هاي وي فكر كنيم و خود را بيازمائيم كه تا چه حد مطالب را فرا گرفته&zwnj;ايم، آنگاه با آرامش بيشتري ديگر مطالب را پيگري مي&zwnj;كنيم. بچه&zwnj;ها اغلب معتقدند درس بايد توأم با مثال&zwnj;هاي دلنشين و مسائل روزمره باشد، بيان قصه&zwnj;وار مطالب مي&zwnj;تواند در كلاس ايجاد علاقه به گوش دادن كند. بيان قصه&zwnj;وار همان موردي است كه قرآن در بسياري مواقع جهت جذابيت و مؤثر بودن آموزش خاصي استفاه نموده است. در غير اين صورت كلاس خشك و خسته&zwnj;كننده مي&zwnj;شود. من هم گاهي براي بيان مطلبي آن را در قالب داستاني ارائه مي&zwnj;دهم و عملاً مي&zwnj;بينم دقت بچه&zwnj;ها بيشتر مي&zwnj;شود و مطالب را بهتر ياد مي&zwnj;گيرند.
نحوه فعال نگاهداشتن كلاس توسط معلم:
چگونه مي&zwnj;توان كلاس پويا و پر تحرك داشت؟
جهت فعال نگهداري كلاس بايد مرتباً از بچه&zwnj;ها كار كشيد. معلميني كه تمام مدت سخنران مطلق هستند معمولاً مواجه با كلاسي خواب&zwnj;آلود و بي&zwnj;تحرك مي&zwnj;شوند. خيلي ساده مي&zwnj;توان جلوي اين كار را گرفت همان&zwnj;طوري كه از زبان خود بچه&zwnj;ها شنيديم بايد آنها را وادار به فعاليت كرد با جملات ساده&zwnj;اي نظير: &laquo;خوب تا حال چه گفتيم&raquo;، &laquo;فكر مي&zwnj;كنيد بعد چه مي&zwnj;شود&raquo;، &laquo;كي مي&zwnj;تونه بگه&raquo;، &laquo;كي مي&zwnj;تونه سريع&zwnj;تر به جواب برسه&raquo;، &laquo;مي&zwnj;خواهم ببينم سرعت عمل كي بيشتره&raquo;، &laquo;تصور كنيد در اين شرايط هستيد چه مي&zwnj;كنيد&raquo; نظير اين پرسش&zwnj;ها مي&zwnj;تواند باعث ايجاد كلاسي كاملاً فعال باشد چنين سؤالاتي با ايجاد حس كنجكاوي بچه&zwnj;ها را وادار به تفكر بيشتر روي موضوع مي&zwnj;نمايد به خصوص اگر محاسن مطالب يا كاربردهاي آنها در زندگي را بدانند در واقع ايجاد انگيزه براي فهم بهتر مطالب را كرده&zwnj;ايم و اين باعث مي&zwnj;شود مطالب بهتر جا بيفتند و باور يادگيري و اعتماد به نفس و تسلط روي موارد درس داده شده ايجاد مي&zwnj;گردد. زيرا در اين موارد نتيجه آن چيزي نيست كه معلم بيان كرده باشد بلكه بچه تصور مي&zwnj;كند نتيجه همان چيزي است كه خود به آن رسيده است.
نكته مهم ديگر كه اكثريت نظريه&zwnj;ها روي آن تأكيد داشتند، عدم تكرار بيش از حد مطلب است معلميني كه مطلب ساده&zwnj;اي را بارها تكرار مي&zwnj;كنند، باعث خستگي و بي&zwnj;حوصلگي كلاس مي&zwnj;گردند. روانشناسان معتقدند بيشترين گيرايي در يك سخنراني حدود بيست دقيقه اول مي&zwnj;باشد و معلميني كه تا ثانيه&zwnj;هاي آخر كلاس موارد بسيار بسيار مهم را مي&zwnj;گويند بهتر است به حد كشش طبيعي كلاس نيز توجه داشته باشند.
برخي همكاران نظريه جالبي در اين مورد دارند آنها مي&zwnj;گويند سعي مي&zwnj;كنيم وقت خود را طوري تنظيم كنيم كه فشار كاري در اوايل وقت شروع كلاس بيشتر از اواخر باشد و در دقايق آخر به بچه&zwnj;ها وقت آزاد مي&zwnj;دهيم تا اگر اشكال يا سؤالي هنوز برايشان باقي مانده با خيال راحت آن را بپرسند يا اينكه بتوانند مطالب تدريس شده را مرور كنند.
علل لزوم پرسش درس از ديدگاه بچه&zwnj;ها و معلمين
در مورد درس پرسي، معمولاً همكاران و شاگردان اتفاق&zwnj;نظر دارند كه اگر اين كار انجام نشود عملاً كارآيي كلاس پائين مي&zwnj;آيد. شاگردان مي&zwnj;گويند اگر بهترين معلم را هم داشته باشيم ولي مرتباً درس را از ما نخواهد كار يادگيري بسيار مشكل&zwnj;تر است. البته هدف اصلي معلمين علاوه بر اندازه&zwnj;گيري ميزان برآيند ياديگري كلاس و وادار ساختن بچه&zwnj;ها به تلاش جهت استمرار امر يادگيري، آن است كه درس به صورت&nbsp;شفاهي و با بيان خود دانش&zwnj;آموزان نيز تكرار شود تا هيچ&zwnj;گونه ابهامي باقي نماند.&nbsp;كلاً ايجاد سؤال باعث تحريك حس كنجكاوي و حركت بيشتر براي يافتن پاسخ مي&zwnj;شود. معلم&nbsp;مي&zwnj;تواند تمامي مطالب مهم جلسه قبل را به صورت سؤال&zwnj;هاي عمومي در كلاس مطرح كند، تا&nbsp;كليه مطالب مرور شوند و كلاس آماده&zwnj;ي پذيرش درس جديد گردد.
منبع:www.zibaweb.com]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 23:08:41 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>انشا و روش تدریس آن</title>
<link>https://ayandesazan73.loxblog.com/انشا-و-روش-تدریس-آن</link>
<guid>https://ayandesazan73.loxblog.com/انشا-و-روش-تدریس-آن</guid>

<description><![CDATA[
&nbsp;
هدف از آموزش انشا
معلم و دانش&shy;آموز هر دو باید بدانند که انشا چیست؟، هدف از یادگیری آن کدام است؟ و چگونه می&shy;توان خوب نوشت؟ در فرآیند آموزش انشا، مطالعه و تمرین نوشتن و هنر تبدیل گویش به نگارش ـ که فرآیندی اساسی در پیشبرد فرهنگی جوامع است ـ به عهده معلمان زحمتکش آموزش انشا اس
هدف جدی انشا در ساده&shy;ترین نگاه آن، نوشتن است. باید دانش&shy;آموز را به مطالعه جدی و آگاهانه عادت داد. یکی از راه&shy;های تعلیم مطالعه، تحلیل متن است. تحلیل متن در واقع مقدمه آموزش نویسندگی است.
هدف غایی هر نظام آموزشی، افزایش کارآیی آن نظام برای ایجاد فرآیند یادگیری بیشتر در دانش&shy;آموزان و تحویل افراد ماهر و کاردان و خلاق و صاحب نظر به اجتماع است تا بتواند زیربنای فکری جامعه را برای رسیدن به حد مطلوبی از توسعه فرهنگی پی&shy;ریزی کند.
هدف کلی آموزش انشا، توانایی نوشتن به زبان فارسی معاصر است و رسیدن به این هدف با پرورش کار خلاق امکان پذیر است. در حقیقت کار زمانی ارزش&shy;مند است که در آن خلاقیت و تفکر جریان داشته باشد. کلاس انشا باید کارگاه نوشتن باشد.&nbsp;انشا درسی است هدف&shy;دار و برای برای رسیدن به آن باید از روش&shy;های هدف&shy;دار استفاده کرد. در حال حاضر این روش&shy;ها به سلیقه، علاقه و مطالعه معلم وابسته است. ضابطه&shy;مند شدن انشا صرفاً به معنی تغییر کتاب&shy;های درسی نیست. لازم است روش&shy;های مدرسان و معلمان تغییر یابند.
&nbsp;برخی از هدف&shy;های آموزش انشا عبارتند از:
1) دانش&zwnj;آموزان باید بتوانند آنچه را که می&zwnj;اندیشند و می&zwnj;خوانند به دیگری بگویند و بنویسند.
2) شناسایی دانش&zwnj;آموزان با تخیل قوی و استعدادی بیشتر در نویسندگی و هدایت آنها در مسیری صحیح.
3) پرورش قوه استدلال، تفکر و دقت دانش&zwnj;آموزان و وادار کردن آنها به درست دیدن و شنیدن، سپس دیده و شنیده خود را به طرز ساده و روشن بیان کردن و نوشتن.[
هدف&shy;های عمده درس انشا در جای دیگری چنین آمده است:
1-توانایی بیان اندیشه و احساس
2-افزایش قدرت تحلیل و انتقاد
3-شرکت در فعالیت&shy;های گروهی
4-تسلط بر نوشتن
5-شرکت در بحث&shy;های گروهی و مناظره
6-تقویت قدرت سخنگویی
7-رفع کم&shy;رویی و کسب اتکا به نفس
8-افزایش دقت در شنیدن، گفتن، خواندن و نوشتن
9-آموزش برقراری ارتباط با دیگران
10-عادت به مطالعه
&nbsp;
روش آموزش انشا
نوشتن حاصل سه چیز است، نگاه، ناگاه و ناآگاه.&nbsp;به عبارت دیگر کسی که می&shy;خواهد بنویسد، باید بتواند خوب ببیند و ناگهان جرقه&shy;ای در فکرش او را شعله&shy;ور سازد و در نهایت این درون اوست که او را یاری داده و کلمات را بر زبانش جاری خواهد کرد.
شرط اساسی نوشتن، حرف داشتن است. حرفی نو طرحی نو و ... . برای داشتن حرف&shy;های نو، به زحمت و تجربه&shy;های نو نیاز است. تجربه&shy;هایی عمیق و وسعت داده شده. از دیگر راه&shy;های نوشتن دانش&shy;آموزان، عادت دادن آنها برای نوشتن خاطرات است. نوشتن نامه نیز قوای نویسندگی را پرورش می&shy;دهد.
انشا یا نوشتن، یک فرآیند فکری است که هرگاه به زبان می&shy;آید، برای مردم آسان است. نوشتن از حرف زدن بسیار سخت&shy;تر است.
متأسفانه فرهنگ مراجعه به حل المسائل و روش معلم محوری آموزش و آزمودن داده&shy;هایی که به صورت طوطی&shy;وار یاد گرفته می&shy;شوند و عدم استفاده از روش&shy;های فعال و دانش&shy;آموز محوری و مهلت ندادن برای تفکر و مبارزه با مسائل برای رسیدن به راه&shy;حل&shy;های نادرست، متعلمان را به مصرف کننده&shy;هایی تبدیل کرده است که کارشان مونتاژ یافته&shy;ها با استفاده از الگوها و طرح&shy;های از پیش مشخص شده می&shy;باشد.
شیوه&shy;های اداره کلاس انشا
از هر زاویه&shy;ای که به درس انشا نگاه شود، در هدف&shy;های آن اشتراک نظر وجود دارد. منظور از زوایه دید، نگاه علم روان&shy;شناسی، ادبیات، جامعه&shy;شناسی، زبان&shy;شناسی و ...، به این درس است. البته از دیدگاه هر کدام اولویت&shy;ها متفاوت است. مثلاً از دید علوم اجتماعی آموزش نحوه ارتباط با دیگران مقدم است، از دیدگاه روان&shy;شناسی، کسب اعتماد به نفس و تحلیل مسائل و از نگاه ادبیات، تسلط بر نوشتن و انتقال فکر دیگران در اولویت است.
مطالعه قبل از نوشتن، اصل اساسی برای خوب نوشتن است که باید جایگزین نوشتن بدون مطالعه یا نوشتن ذهنی گردد. متأسفانه هم اکنون برای موضوعات تحلیلی و تحقیقی، روش دانش آموزان بر ذهنی نوشتن و کلی گویی است.
بچه&shy;ها از حدود 1 تا 7 سالگی سخن گفتن را یاد می&shy;گیرند. در این سنین مادرها از ویژگی&shy;ها و نیازهای بچه&shy;ها برای کاربرد واژه&shy;ها بهره می&shy;گیرند. همین طور گنجینه لغات بچه&shy;ها اضافه شده و یاد می&shy;گیرند که کلمات را ترکیب کنند و خواسته&shy;های خود را در قالب جملات بیان کنند. در واقع آموزش انشا هم باید از همین روند بهره بگیرد. این روند یا فرآیند مطابق با فطرت یادگیری کودکان است.
یکی از عوامل متعدد ناموفق بودن درس انشا، نداشتن روش مناسب است. لزوم به کارگیری روش مطلوب در تدریس به اندازه&shy;ای است که بعضی از دست اندرکاران علوم تربیتی بهره&shy;گیری از روش&shy;های مناسب را مهم&shy;تر از دانش آن درس دانسته&shy;اند.
آغاز انشا در 9 سالگی است. در کلاس اول و دوم ابتدایی زبان آموزی تمرین می&shy;شود. زبان کودکان از 9 تا 12 سالگی در حال افزایش لغات است. در کتاب فارسی بچه هر ساله 2200 تا 2800 لغت اضافه می&shy;شود. متأسفانه این تعداد لغت برای کودکان زیاد است و توان یادگیری آن را ندارند و در نهایت در انشا ضعف پیدا می&shy;کنند. معلمان نیز انتظارت زیادی از دانش آموزان خود دارند و این باعث سرخوردگی دانش آموز می&shy;گردد.
کاملاً قابل درک است که بچه&shy;ها در راهنمایی و متوسطه مشکل نوشتن دارند و آن به خاطر ضعف در دوره ابتدایی است. معلمان کلاس سوم، چهارم و پنجم برای انشا بچه&shy;ها بیشتر دنبال کلیشه&shy;ها و توصیف کنید هستند.
انشا کمک کردن به بچه&shy;ها در گفتن و نوشتن است. دیده&shy;اید یک سؤال از دانش آموز پرسیده می&shy;شود، او می&shy;گوید نوک زبانم است الان می&shy;گوید. او راست می&shy;گوید باید به او کمک شود تا بتواند بگوید و بنویسد.
برای انشا باید از تمام حواس دانش آموزان خصوصاً چشم او خوب استفاده شود. در آموزش انشا از تصویر، نماد و کلمات می&shy;توان به نحوی شایسته بهره جست.
کلاس درس انشا جای آموختن قواعد نویسندگی، تمرین همان قواعد، پیدا کردن اصول موفقیت نویسنده&shy;های موفق و مطالعه با برنامه آثار آنها و تقد و تحلیل آثار است. اما کلاس جای آموختنِ &laquo;کشف&raquo; نیست. کشف اتفاقی است که در درون پدید آورنده اثر اتفاق می&shy;افتد. حافظ شاگرد خواجوی کرمانی بود، خواجوی کرمانی شاعری بزرگ است اما هرگز جایگاه حافظ را پیدا نکرد.
معلم در کلاس انشا می&shy;تواند مقدمات کشف موضوع برای دانش آموزان را فراهم آورد. می&shy;تواند پس از آموختن درس&shy;هایی مثل درست نویسی، نقد و ...، هم چنان می&shy;تواند پس از هدایت دانش آموزان به مطالعه درست آثار پیشینیان، با بچه&shy;هایی که توانایی و استعداد دارند، درباره مجهولات بزرگ دنیا، دغدغه&shy;های بشری، دردهای بزرگ و جهانی حرف بزندتا مقدمات فکرهای اساسی و کشف&shy;های بزرگ را برای آنها فراهم آورد.
شیوه&shy;های عملی اجرای اهداف درس انشا
1-داشتن معلمانی دقیق، فعال و اهل ذوق
2-تبیین اهمیت درس انشا برای مدیران، معلمان سایر دروس، دانش آموزان، اولیا و مسؤولین
3-کارآمد کردن دانش آموزان بر چهار حیطه خواندن، گوش دادن، سخن گفتن و نوشتن
4-کاربست شیوه&shy;های صحیح ارزشیابی انشا توسط معلمان
5-ایجاد انگیزه&shy;های لازم و مناسب برای علاقه&shy;مند شدن و یادگیری درس انشا
6-تقویت هم زمان زبان و تفکر دانش آموزان
7-آموزش دقیق ساختار دستوری زبان فارسی &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;منبع: &nbsp;jafarianhamid.blogfa.com]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 23:08:41 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>چگونه اعتماد به نفس دانش آموزان را در درس ریاضی تقویت کنیم</title>
<link>https://ayandesazan73.loxblog.com/چگونه-اعتماد-به-نفس-دانش-آموزان-را-در-درس-ریاضی-تقویت-کنیم</link>
<guid>https://ayandesazan73.loxblog.com/چگونه-اعتماد-به-نفس-دانش-آموزان-را-در-درس-ریاضی-تقویت-کنیم</guid>

<description><![CDATA[

کارهایی را که معلم باید در این راستا انجام دهد: 

 

تشویق دانش‌آموزان به کارکردن و فکر کردن به طور مستقل راهی برای پیشرفت و رشد مهارتهای حل مسئله و موفقیت در انجام تمرینات و امتحانات است . 

 

تقریباً تمام معلم‌ها دانش‌آموزانی دارند که می‌توانند مسائل ریاضی را به خوبی در کلاس حل کنند . اما در ارزشیابی‌‌های رسمی نمی‌توانند همه فهم و درک خود را نشان بدهند . بعضی ها در سر امتحان مشکل‌شان مشخص می‌شود  بعضی‌ها تا سئوال را می‌بینند دستشان را بالا می‌گیرند تا سئوال کنند و کسی کمکشان کند و بعضی‌ها توضیحات نامفهومی می‌نویسند که کوچکترین نشانی از معلوماتشان ندارد . خبر خوش اینکه ! 

 

با چند تکنیک ساده می‌توانیم سطح اعتماد به نفس بچه‌ها را بالا ببریم ، عادت به انجام دادن کارهای مستقل آنها را افزایش بدهیم و به دانش‌آموزان‌مان کمک کنیم مهارتهای ارتباطی‌شان را برای روز امتحان زندگی آینده‌شان بهتر کنند . 

 

« در کلاس محیطی حمایت کننده به وجود بیاوریم » 

 

برای ایجاد اعتماد به نفس ریاضی در بچه‌ها سعی کنیم جو کلاس به جای رقابتی ، حمایتی باشد . که بهترین راهش این است از بچه‌ها بخواهیم در گروههای کوچک و با هم کار کنند ولی با استراتژی‌های متفاوت . مثلاً در هر گروه یک دانش‌آموز می‌تواند از مکعب‌های بازی استفاده کند ، یکی دیگر نمودار بکشد ، دیگری از محاسبات استفاده کند و نفر دیگر تمام مراحل را بنویسد نه اینکه در عین حال بچه‌ها را تشویق کنیم به طور منظم از همدیگر کمک و راهنمایی بگیرند و مدام منتظر ما باشند تا کمک‌شان کنیم این جمله را در کلاس مد کنیم که قبل از اینکه از معلم بپرسید از سه نفر دیگر بپرس ! این جمله ساده را به دانش‌آموزان یادآوری کنیم که آنها دانش‌ لازم برای کمک کردن به هم را دارند و به آنها می گوید بچه – و نه فقط معلم‌ها می توانند درست جواب بدهند و بالاتر از این در کلاس ( جو اعتماد – همکاری – مشارکت ) به وجود می‌آید و استقلال دانش‌آموزان را تشویق می‌کند . 

 


بیشتر کردن آگاهی دانش‌آموزان از خودشان به عنوان یادگیرندها توانایی در جهت موفقیت در امتحان است  . این کار را با در دسترس قرار دادن تمام منابع درسی شروع کنیم . به بچه‌ها یاد بدهیم که ابزارها ( لغت‌نامه‌ها ماشین حساب ، وسایل کمک درسی 
و ...) به همه تعلق دارد و باید در زمان لازم مصرف شوند . به این ترتیب به بچه‌ها اجازه می‌دهیم بفهمند که ما مطمئنیم آنها می توانند مسائل را حل کنند و منابع مورد نیازشان را فراهم بیاورند . 

 

به بچه‌ها یا بدهیم دوری کردن از آنچه قبلاً می‌دانسته‌اند مثلاً به آنها نشان بدهیم چطور با استفاده از کتاب درسی به دالان حافظه‌شان سفر کنند این کار به خصوص وقتی با موضوع درسی جدیدی دست به گریبانند ، مفید واقع می‌‌شود . فعلاً اگر تفریق اعداد بزرگ ایجاد مشکل کرده است از بچه‌ها بخواهیم صفحاتی را پیدا کنند که برای اولین بار تفریق دو رقمی در آنجا تدریس شده است . ما می خواهیم بچه‌ها را تشویق کنیم که به تدریج به عقب برگشتن را خودشان انجام دهند این عمل بچه ها را به موفقیت‌های گذشته‌شان در یادگرفتن می‌اندازد و معلومات گذشته و جدید را به نحوی به هم وصل می‌کند ، تفکر روشن و واضح را به بار می‌آورد . 

 

وقتی مسائل را حل می‌کند به بچه‌ها جرات بدهیم تا ایده‌هایشان را به روشنی اول شفاهی و بعد کتبی بیان کنند . این فعالیت مهمی است و کمک می کند مهارتهای تفکر بحرانی دانش‌آموزان گسترش پیدا کند . علاوه بر این آنها کم‌کم زبان و ساختار سئوالات را تشخیص می دهند و با آنچه موفقیت آنها را می‌رساند آشنا می‌شوند . این رویه را قدم به قدم باید امتحان کنیم . 

 

قدم اول : فکر کنند 

 

از بچه ها بخواهیم در سکوت به راهی که برای مسایل دارند فکر کنند بعد استراتژی‌هایشان را برای پیدا کردن راه‌حل در گروه به بحث بگذارند . از آنها بخواهیم از اعداد در استراتژی‌هایشان استفاده نکنند  این کار باعث می‌شود به جای حل یک مسئله ریاضی روی فرایند حل مسئله تمرکز کنند . 

 

قدم دوم بنویسند 

 

بعد از انجام قدم اول از بچه‌ها بخواهیم به طور انفرادی با توضیح دادن مراحل کارشان شرحی درباره درستی جوابشان بنویسند . مطمئن شویم که بچه ها می‌فهمند . از آنها بخواهیم که به محاسباتی که انجام داده‌اند رجوع کنند .

منبع: roshdno.persianblog.ir]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 23:08:41 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>روش تدریس املا</title>
<link>https://ayandesazan73.loxblog.com/روش-تدریس-املا</link>
<guid>https://ayandesazan73.loxblog.com/روش-تدریس-املا</guid>

<description><![CDATA[
1- روش آزمون – مطالعه – آزمون

در اين روش در ابتدا يك متن را به عنوان ديكته براي دانش آموزان مي خوانيم و بعد از تصحيح آن را به دانش آموزان باز مي گردانيم . سپس دانش آموزان تا جلسه بعدي املا صحيح كلمات غلط موجود در املا خود را تمرين مي كنند. در جلسه بعد ار آن متن دوباره ديكته گفته مي شود كه معمولا بدون غلط و يا با غلط هاي محدودي همراه است.

البته بايد توجه داشت كه متن دوم را با كمك كلماتي از متن اول كه از ارزش املايي بر خوردارند( اما در قالب جملات جديد) مي توان تهيه نمود تا ميزان پيشرفت دانش آموزان در زمينه حافظه ديداري هم سنجيده شود.

2- روش مطالعه و آزمون

ابتدا درس يا درس هايی جهت گفتن از ديكته انتخاب مي شود و دانش آموزان لغات مشكل آن را به صورت ديكته پاي تخته و تكاليفي نظيرنوشتن كلمات با حروف رنگي و ............... تمرين مي كنند سپس از آن درس يا درس ها ديكته گفته مي شود كه البته بهتر است متن دقيقا مانند كتاب نباشد. 


3- روش نمايش:

به منظور تقويت بيشتر حافظه ديداري در رابطه با آموزش حروف هم صدا مانند(ص- ث- س ) ابتدا لغات مورد نظر را روي طلقهاي شفاف مي نويسيم سپس آنها را با استفاده از اورهد روي پرده نمايش مي دهيم مثلا كلمه(( صابون)) سپس روي حرف (ص) را مي پوشانيم و از دانش آموزان مي خواهيم يكي از سه حرف (س، ث، ص) را انتخاب كرده و كلمه را كامل كنند . سپس كلمه را كامل نشان  مي دهيم تا اگر غلط حدس زده بودند آن را اصلاح كنند و درستش را كنارش بنويسيد . از اين روش به هنگام ديكته پاي تخته اي هم مي توان استفاده كرد وجود دستگاه اورهد الزامي نيست.

دانش آموزان ابتدا كلمه را در دفتر خود بنويسيد بعد به تخته نگاه كنند و در صورت اشتباه درست آن را بالاي كلمه بنويسند.  
                                                                                                                                       



                                                                                                                                       
4-روش تصحيح انفرادي :

 به دانش آموز ديكته گفته مي شود به عنوان تكليف منزل و از او خواسته مي شود ديكته خود را با استفاده از كتاب تصحيح كند  از اين طريق متوجه غلطهايش مي شود و آنها را تمرين كند.

5- روش چند حسي:

در اين روش چند حس بينايي - شنوايي- لامسه به كمك يادگيري املا كلمه مورد نظر مي آيند . اين روش بيشتر قبل از ديكته به منظور تمرين كلمات مشكل درس به كار گرفته مي شود.

الف) از دانش آموز خواسته مي شود با دقت به كلمه ي مورد نظر ( اين كلمه از متن ديكته اي كه بعداًَ گفته خواهد شد انتخاب مي شود) كه پاي تابلو نوشته شده نگاه كند.

ب) آن را بخوانند و كلمه مورد نظر را در هوا به صورت ذهني و با استفاده از انگشت خود بنويسد.

ج) سپس آن را در جمله اي مناسب به كار برد . از اين طريق معناي كلمه را بهتر درك مي كند.

و) كلمه را از پاي تابلو پاك كرده و به آنها فرصت مي دهيم تا كلمه را بدون خطا از روي حافظه بنويسند.

د) كلمه را روي تابلو نوشته تا دانش آموزان آنها را با هم مطابقت دهد و به درستي يا نادرستي نوشته خود پي ببرد . حرفي از كلمه را كه از ارزش املاي برخوردار است قرمز نوشته و پاي تابلو مي نوسيم مانند ص در تصميم . از اين روش به عنوان يك تمرين و تكليف هم جهت تقويت حافظه ديداري دانش آموزان مي توان استفاده نمود.      

 ۶- كاربرد جمله سازي در زنگ املاء:

آموزگار تعدادی جمله از چند درس را كه داراي اهميت هستند انتخاب كرده و در هر جمله جاي يك كلمه با ارزش املايي خالي گذاشته مي شود تا دانش آموزان به تكميل آن بپردازند.

مثال:به نوک کوه ............... می گویند..

7-آشنا كردن دانش آموزان با متن املاء:

 به منظور ياد آوري شكل كلمه هاي خوانده شده لازم است قبل از نوشتن املاء آموزگار يك بار آن متن را زا اول تا آخر بخواند و شاگردان به اين امر عادت داده شوند كه شكل كلي كلمه هاي خوانده شده را در ذهن خود مجسم كنند و آنها را به ياد آورند و گاهي هنگام خواندن متن املا آموزگار به شاگردان اجازه دهد كه بگويند نوشتن چه كلمه اي را نمي توانند و معلم راجع به آن كلمه توضيح آموزشي بدهد تا دانش آموزان  شكل نوشتاري كلمه ي مورد نظر را ياد بیاورند ، از اين طريق ، شكل كلمه در ذهن شاگرد بيشتر تثبيت مي گردد و ياد گيري عميق تر مي شود. 

منبع: baba-ab-dad.blogfa.com]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 23:08:41 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>الگوی تدریس -  الگوی عمومی تدریس</title>
<link>https://ayandesazan73.loxblog.com/الگوی-تدریس---الگوی-عمومی-تدریس</link>
<guid>https://ayandesazan73.loxblog.com/الگوی-تدریس---الگوی-عمومی-تدریس</guid>

<description><![CDATA[
&nbsp;
&nbsp;



&nbsp; الگوی تدریس چیست؟&nbsp;
&nbsp;
الگو،  معمولاً به نمونه کوچکی از یک شیء یا به مجموعه ای از اشیای بیشمار گفته  می شود که ویژگیهای مهم و اصلی آن شیء بزرگ یا اشیاء را داشته باشد. الگوی  تدریس، چهارچوب ویژه ای است که عناصر مهم تدریس در درون آن قابل مطالعه  است. انتخاب یک الگوی تدریس، بستگی به نوع آگاهی معلم از فلسفه و نگرشهای  تعلیم و تربیت خواهد داشت.
تدریس یک فرآیند است و فعالیتی است که در  داخل یک الگو صورت می پذیرد، الگوهای تدریس متعددی توسط صاحبنظران معرفی  شده اند که به مهمترین آنها اشاره خواهیم کرد.&nbsp;&nbsp;
&nbsp;
&nbsp; الگوی عمومی تدریس (general teaching model)&nbsp;
&nbsp;
این الگو، توسط &quot;رابرت گلیزر&quot; در سال 1961 مطرح شد که در 1971 توسط &quot;راجرز&quot; و &quot;رابینسون&quot; بسط داده شد.
در این الگو، فرآیند تدریس به پنج مرحله تقسیم می شود:&nbsp;
1) تعیین هدفهای تدریس و هدفهای رفتاری: معلم باید هدفهای تدریس خود را به صورتی عینی و قابل اندازه گیری تعریف و مشخص کند.&nbsp;
2)  تعیین رفتار ورودی و ارزشیابی تشخیصی: اصطلاح رفتار ورودی در اینجا منعکس  کننده کلیه یادگیریهای گذشته فراگیران، تواناییهای عقلی، وضع انگیزشی و  برخی عوامل اجتماعی و اقتصادی مؤثر در یادگیری و میزان رشد آنان است.&nbsp;
3)  تعیین شیوه ها و وسایل تدریس: در این مرحله معلم با آگاهی از شرایط و  موقعیت آموزشی یکی از روشها مانند روش سخنرانی، آزمایشی، آموزش انفرادی و  ... را انتخاب کند و وسایل تدریسی را نیز با توجه به مفاهیم و شرایط و  ویژگیهای فراگیران را برگزیند.&nbsp;
4)  سازماندهی شرایط و موقعیت آموزشی: معلم باید قادر باشد که با ابتکار و  خلاقیت، حداکثر استفاده از امکانات موجود، در امر تدریس و تحقق اهداف  آموزشی را ببرد.&nbsp;
5)  ارزشیابی و سنجش عملکرد: معلم در این مرحله علاوه بر ارزشیابی های معمولی  می تواند عملکرد شاگردان را در موقعیتهای متعدد، مانند انجام دادن پروژه،  شرکت در فعالیتهای آموزشی و ... را ارزیابی کند و در صورت عدم موفقیت با  توجه به نتایج ارزشیابی به ترمیم و اصلاح مراحل قبلی الگو اقدام کند.&nbsp;&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;تعریف روش های تدریس&nbsp;
&nbsp;
از  مراحل مهم طراحی آموزشی، انتخاب روش تدریس است. معلم بعد از انتخاب محتوی و  قبل از تعیین وسیله، باید خط مشی و روش مناسب تدریس خود را انتخاب کند. به  مجموعه تدابیر منظمی که برای رسیدن به هدف، با توجه به شرایط و امکانات  اتخاذ می شود &quot;روش تدریس&quot; گویند.&nbsp;&nbsp;
&nbsp;
انواع روش های تدریس
روش نمایشی ( نمایش علمی ) / روش آزمایشی (آزمایشگاهی)&nbsp;
&nbsp;
این  روش بر مشاهده و دیدن استوار است. افراد مهارتهای خاصی را از طریق دیدن  فرا می_ گیرند. بعنوان مثال معلم در کلاس درس تصمیم دارد کار کردن با یک  وسیله را به دانش آموزان یاد دهد که از طریق این روش می تواند عمل کند.  مهمترین حسن این روش، به کارگیری اشیای حقیقی و واقعی در آموزش است و بیشتر  برای درسهایی که جنبه عملی و فنی دارند کاربرد دارد.&nbsp;
&nbsp;
&nbsp; مراحل اجرای روش نمایشی&nbsp;
&nbsp;
&nbsp; 1- مرحله آمادگی:&nbsp;
&nbsp;
معلم باید هدف از تدریس را دقیقاً مشخص کند و امکانات لازم را از قبل فراهم نماید و از سالم بودن آن ابزار اطمینان حاصل کند.&nbsp;&nbsp;
&nbsp;
&nbsp; 2- مرحله توضیح:&nbsp;
&nbsp;
معلم  قبل از انجام تدریس، باید اهداف تعیین شده را برای شاگردان به وضوح بیان  کند، نحوه و علت انجام دادن عمل را توضیح دهد و سوالاتی را که انتظار دارد  شاگردان در پایان تدریس، پاسخ دهند را مطرح کند که باعث جلب توجه شاگردان  شود.&nbsp;&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp; 3- مرحله نمایشی:&nbsp;
&nbsp;
معلم باید روش صحیح کار و مراحل آن را به نمایش بگذارد و بعنوان مثال فرآیند کار یک موتور دیزل را به دانش آموزان توضیح دهد.&nbsp;&nbsp;
&nbsp;
&nbsp; 4- مرحله آزمایش و سنجش:&nbsp;
&nbsp;
بعد  از احرای مراحل بالا، معلم باید از دانش آموزان بازخورد دریافت کند تا  متوجه شود که دانش آموزان موضوع را فهمیده اند یا نه ( مهارت لازم را کسب  کرده اند یا نه؟) و در صورت بروز مشکل، معلم نقایص را برطرف نماید که با  پرسشهای کتبی یا شفاهی می تواند به این موضوع دست یابد.&nbsp; 
منبع:www.angizeh.persianblog.com]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 23:08:41 +0330</pubDate>
</item>


</channel>
</rss>

